Dünyaya güzellik getirdin kadın

Hayat bir yolculuktur menzili belirsiz.
Ne büyük bir zahmetle dünyaya geliriz.
Ne kendimizi ne de başkasını severiz
Şu sevimsiz dünyaya neşe getirdin bebek.
****
Çıktın bir yola düşün yönün belli mi?
Sende sevildiğin gibi söyle sevdin mi?
Gönül almak kolay sen gönül verdin mi?
Şu sevgisiz dünyaya sevgi getirdin çocuk.
****
Hayat yolu hep gitmez bazen durursun
Nereye baksan gelincik yüzlü görürsün
Başkasına baksa sevse sanki ölürsün
Şu yalan dünyaya aşkı getirdin âşık,
****
Büyümüş evlenmiş sen benim olmuşsun,
Ok gibi kirpikle koca bir çınarı vurmuşsun,
O seni çok, çok sevmiş bunu duymuşsun
Şu berbat dünyaya iki canı getirdin kadın
****
Ana olup iki güzel çocuk verdin eşine,
Rastlanmıyor senin benzerine eşine,
Seni üzen, kuş gibi topraklarda eşine
Seni sevmeyenin toprak değsin döşüne kadın
****
Yaş gününmüş gelincik bildik öğrendik,
Doğum gününle bak işte bizde şenlendik
Senin sayende biz gariplerde eğlendik
Şu çirkin dünyaya güzellik getirdin kadın.

Bu yazı Hasbihal Şiir kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Dünyaya güzellik getirdin kadın için 1 cevap

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir