Senle yok olmak

Ne hırçın denizin varmış ey aşk

Ne duruldu hırçın dalgaların

Nede “Gel kara burada!” dedi fenerin

Bir limana sığınmaydı benimkisi

Senin iskelende durma ve durulmaydı

*** 

Ne sert ellerin varmış ey aşk

Ne bir ellerini uzatıp hoş geldin dedin

Nede boğulmakta olana uzattın hırçın denizde

Bütün kasırgalar beni mi takip eder?

Bütün tayfunlar yönünü bana mı döndü?

Beklediğim hortum gelmeden söndü

O bari alıp çekeydi beni senden önce,

Bulamasaydı yokluk beni almaya gelince

**** 

Ne kadar gaddar yüreğin varmış ey aşk

Karlı dağlar haydi “Gel!” derken

Sen suskunsun söyle neden?

Yol vermez sarp kayalar bana engel değilse

Şu mağrur yüreğin yol vermek için eğilse

*** 

Ne kadar zalimmişsin sen ey aşk

Ne insafa geldin aldın yanına,

Nede güvenebiliyorum insafına

Sen gezerken gönül sarayımda

Sen girmedin bile benim salıma

 ***

Küstürdün beni kendine ey aşk

Yıldırdın beni ey aşk

Çekildim kabuğuma

Gözün artık ey aşk

Ne kırmızı yanaklar

Nede baldudaklar

Çeviremez beni yolumdan

Sanma ki bağladılar beni iki kolumdan

***

Sen

Sen

Sen ey aşk

Herkese mi böylesin

Yoksa böyle olan sadece benim kaderim mi?

Yoksa böyle olan sadece sen misin ey aşk

Söyle sen misin?

***

Ben bir çiy gibi ışıldamak istemiştim

Baharda açan dallarında

Tomurcuklanmak

Güne senle başlamak

Güneşe kavuşmak

Güneşin ısısı ile buharlaşmak

Senle yok olmak istemiştim

Senle yok olmak

İstemiştim sadece.

Bu yazı Hasbihal Şiir kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Senle yok olmak için 1 cevap

  1. yellowgold der ki:

    Şiiriniz güzelmiş emeğinize sağlık devamını dileriz.Allah gücünüzü kuvvetinizi artırsın.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir