Gönül bahçesi

 Baharı muştuyu beklerken gözüm

Adın ve aşkındı her iki sözüm

Çiy damlası beklerken gönlüm,

Gönül bahçeme düşen kırağı oldu.

***

Ne yağmur oldun bereket verdin,

Ne kar olup soğukta üstümü gerdin,

Umudumu iki seksen yerlere serdin.

Gönül bahçeme gelen sellerin oldu.

***

Sevdiğim umudum her şeyim sendin

Hışmınla gazabınla bir beni yendin

Eskiden olsa koşarak gelirdin kendin

Gönül bahçeme gelen yellerin oldu.

Bu yazı Hasbihal Şiir kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir